چاله‏میدان دیپلماتیک

در یک مقاله علمی خواندم...

چند عامل بددهنی و فحاشی:

1-دشنام دادن به‏خاطر يك اتفاق دردناك و غير منتظره مانند اصابت سر به يك جسم محكم و يا خوردن چكش به انگشتان دست هنگام كوبيدن ميخ.

2- دشنام گويی به منظور برقراری هويت گروهی. عضويت در يك گروه خاص و حفظ مرزهای آن گروه.

3- ابراز همبستگی، اتحاد و همدردی با ديگران.

4- ابراز صميميت و اعتماد (به ويژه ناسزا گويی زنان در حضور زنان ديگر).

5- برای افزايش شوخ طبعی، تاكيد و يا غافلگير كنندگی.

6-تلاش برای مستور ساختن ترس‏ها و ناامنی‏های فردی.

7-دشنام گويی از روی عادت.

8- يک شيوه‏ای برای كنار آمدن با استرس و تنش. دشنام گويی برای تخليه خشم و تسكين استرس. مانند گريه كردن عمل ميكند.

9- به‏منظور برانگيختن خشم ديگران و تحريك آن‏ها. ابزاری برای تحقير، توهين و يا ارعاب.

10-ابزاری به‏عنوان محرک تمايلات جنصی.

11- دشنام دادن به‏منظور جلب توجه، خود نمايی و يا خود شيرينی.

12-بد دهانی به‏منظور قدرت نمايی.

*******

 

جمعه شب، با خانواده داشتیم "پارازیت" تماشا می‏کردیم. چند لحظه با مادرم مشغول صحبت شدم؛ بعد یک قسمت را پخش کرد که یکی از نمایندگان مجلس، خطاب به یک نماینده‏ی دیگر، گفت "خفه شو، بتمرگ، پفیوز!" مادر این آخری را که شنید چشم‏هایش گرد شد و لب‏ش را گاز گرفت و گفت: "کی بود؟!"

خواهر گفت: "مطهری بود." چون حواس‏م نبود و متوجه نشده بودم اسم چه کسی را برد.

گفتم: "نــــــه اشتباه می‏کنی. مطهری؟! می‏دونی این مطهری کیه؟ پسر مطهری ـه!"

درست است که از اسول‏گرا جماعت خوشم ‏نمی‏آید، اما به دلایل نامعلومی حساب این یکی اسول‏گرا را جدا از بقیه تصور می‏کردم. از شما چه پنهان، بعضی انتقادهایش را که می‏خواندم خوشم می‏آمد.

خلاصه آنکه روی حرف‏م پافشاری ‏کردم. تا آنکه برای رو کم کنی آمدیم دوتایی پای کامپیوتر نشستیم و کلمه‏ی "خفه شو بتمرگ مجلس" را سرچ کردم.

بله... آقای علی آقای مطهری خطاب به کوچک‏زاده این الفاظ را به کار برده بودند.

این اتفاق کسی را عصبانی نکرد. چندان مهم نبود. به زودی فراموش می‏شود. انگار خیلی هم غیرعادی نبود.

 

نمی‏دانم فقط برای من این‏طور است یا بقیه هم حس من را دارند. با اینکه به من ثابت شده، بهارستان، همان چاله‏میدان دیپلماتیک خودمان است؛ با اینکه به من ثابت شده مملکت صاحاب ندارد؛ اما باز هم این موضوع خیلی مرا ناراحت کرد و برایم عجیب بود؛

که نماینده‏ی پایتخت، نماینده‏ی هشت میلیون تهرانی، پسر مرتضی مطهری، روبروی دوربین‏های تلوزیونی، پشت تریبون مجلس، به نماینده‏ی دیگری بگوید....

 

....همان که گفت.