Don't pass me

آقایX(اسمش را نگفت) - شما که باز اومدی اینجا!

من- شما که آقای رحمانی نیستین. هستین؟ میشه به من بگید کجا هستند آقای رحمانی؟

(آقای رحمانی منشی گروه ریاضی است)

آقایX- حالا من آقای رحمانی! چی کارش داری؟ دنبال استادت می‏گردی؟

من- بله. آقای رحمانی کجان؟

آقایX- استادتو پیدا نمی‏کنی. تو طول ترم دو بار بیشتر اینجا نیومده ما هم نه شماره‏ش رو داریم، نه ایمیل‏ش رو، باید بری آموزش اون دانشکده، اونجا کلاس داشته. اینجا یه هندسه بیشتر نداشته! برو دانشکده مهندسی از اونا بپرس.

من (با ولوم بالا)- می‏شه اینقدر منو پاس ندین؟ اومدم اینجا می‏گین برم اون دانشکده، اونجا می‏گن برم آموزش علوم، آموزش می‏گن بیام دفتر گروه ریاضی و از آقای رحمانی بپرسم! از صبح تا حالا چند بار این مسیرو رفته باشم خوبه؟ دنبال استاد ریاضی می‏گردم، اینجا هم گروه ریاضی‏ه. کجا باید دنبالش بگردم؟ آقای رحمانی کجان؟ شما اینجا چه سمتی دارین؟

قبل از اینکه صدایم را کمی بالا ببرم دوتا دستش را زده بود پس کله‏اش و پا روی پا انداخته بود و لم داده بود. بعد از بالا رفتن ولوم صدایم، لب صندلی نشسته بود و با ابروهای سرسره‏ای نگاهم می‏کرد.

آقایX- خب، آقای رحمانی فردا می‏آن، دیگه ساعت10 اینجاست. می‏خوای اون موقع بیا، شاید بتونه کمکت کنه.

من- نمی‏شد اینو زودتر بگید؟

آقایX سکوت می‏کند!!!

و از دفتر بیرون آمدم. چرا باید چند بار این مسیر را می‏رفتم و می‏آمدم تا آنقدر خونم به جوش بیاید که صدایم را بلند کنم؟ چرا مسئولان مدام ارباب‏رجوع را از سر خود باز می‏کنند؟ چرا تا صدایت را بلند نکرده‏ای یک جواب درست و حسابی نمی‏شنوی؟ البته همیشه نتیجه‏ی مطلوب نمی‏دهد و بعضی‏ اشخاص بدتر لج می‏کنند. اشکال از من است و یک چیزهایی روی پیشانی‏ام نوشته یا این روند طبیعی یک سیستم اداری‏ست؟ چرا من آنقدر درس نخوانده‏ام تا حالا مجبور باشم به استاد ایمیل بزنم و بگویم که برای نمره‏ی قبولی حاضرم مقاله ترجمه کنم یا تحقیق ارائه بدهم؟

می‏ترسم یک روز بزند ما برویم یک کشور جهان اولی و این عادت شلوغ‏بازی را همراه خودمان ببریم. آنجا دیگر این روش کارآمد نخواهد بود و پلیس خبر می‏کنند بیاید به عنوان اراذل و اوباش بندازن‏مان در هولوف‏دونی.

--------------------------------------------------------------------------------

+ فکر می‏کنم فرم کامنت‏دانی را تغییر داده‏ام بهتر و راحت‏تر شده. نه؟

+ در راستای طرح مبارزه با اعتیاد اینترنتی، پست‏ها دو روز در میان خواهند بود!
+ رستن گاه که می‏گن همینه؟

+ دوستانی که تا الآن بازی کردند:
کیامهر باستانی
دافی نگار
مالیخولیا
کرگدن
زهرا باقری‏شاد
پرند
وحید (خلاف جهت عقربه‏های ساعت)
آرش پیرزاده
محمدرضا(بام ایران سیتی)
آرش (RS232)
وحید وب‏گپ
مرسی دوست‏های عزیز :)  و دوستانی که بازی خواهند کرد را به این لیست اضافه خواهم کرد.