دعایی که فراموش کردم

خداوندا از شک های ما مراقبت کن، زیرا شک، شیوه ای برای نیایش است. و شک است که ما را به رشد وا می دارد، چرا که وا می داردمان که بی ترس، به پاسخ های بیشمار یک پرسش بنگریم. و تا این امر ممکن باشد،

خداوندا، از تصمیم های ما مراقبت کن، زیرا که تصمیم شیوه ای برای نیایش است. به ما شهامت ببخش، تا پس از شک بتوانیم میان دو راه یکی را برگزینیم. که «آری» ما همواره «آری» باشد و «نه» ما همواره «نه». که وقتی راهی را برگزیدیم، دیگر به پشت سر ننگریم و نگذاریم پشیمانی، روح ما را ویران کند. وتا این امر ممکن باشد،

خداوندا، از اعمال ما مراقبت کن، زیرا عمل، شیوه ای برای نیایش است. کاری کن تا نان روزانه ی ما، بهترین ثمره ای باشد که درون خویش داریم. که بتوانیم، پس از کار و عمل، اندکی از عشقی را که دریافت می کنیم، نثار کنیم. و تا این امر ممکن باشد،

خداوندا، از رویا های ما مراقبت کن، چرا که رویا داشتن شیوه ای برای نیایش است. کاری کن تا فارغ از سن و سال و شرایط، شعله ی مقدس امید و پایداری را در قلب خود روشن نگاه داریم. و تا این امر ممکن باشد،

خداوندا، همواره به ما شیفتگی ببخش، زیرا شیفتگی، شیوه ای برای نیایش است. شیفتگی ست که ما را به آسمان و زمین می پیوندد، به بزرگسالان و کودکان، و به ما می گوید آرزو مهم است و سزاوار تلاش ما. شیفتگی ست که به ما می باوراند همه چیز ممکن است، اگر به آنچه می کنیم، کاملا متعهد باشیم. و تا این امر ممکن باشد،

پروردگارا، از زندگی ما مراقبت کن، زیرا زندگی یگانه راهی ست که برای تجلی معجزه ی تو داریم. باشد که زمین، همچنان بذر را گندم کند و ما همچنان گندم را نان کنیم. و این امر ممکن است، تنها اگر عشق بورزیم، هرگز تنها نمانیم. همراهی ات را همواره ارزانی ما کن و همراهی کن مردان و زنانی را که شک دارند، عمل می کنند، رویا می بینند، شیفته اند و زندگی می کنند، به گونه ای که انگار هر روزشان، سراسر وقف جلال توست.

آمین

از: پائولو کوئلیو/ چون رود جاری باش

از کپی/پیست استفاده نکردم. خواستم یه بار دیگه بخونمش و بنویسم. واسه ی حال هوای الآنم خیلی خوب بود.
خدا، ازم مراقبت کن. مرسی